مراسم پخت حلیم نزری در روستای کهن "آب پیش"

سنت های مذهبی هرمزگان رابررسی میکند

مراسم پخت و پخش" حلیم نذری" سنت کهن در روستای"آب پیش"

آنچه آمیزه ای از عشق و ایمان باشد تاابد ماندگار و پایدار است. مراسم«حلیم نذری» نیز از جمله سنت های دیرین ودوست داشتنی مردمان صبور و چاره اندیش «روستای آب پیش » می باشد.نسل به نسل تا کنون انجام میشود دراین گزارش از اعتقادات آهنین، باورهای جالب ودل های زلال انسان هایی با شما سخن می گوییم که دراین روستای زیبا زندگی می کنند.

" در بحارالانوار در این زمینه نیز روایتی از امام حسین علیه السلام ذکر شده که فرمودند " :

همانا خداوند ما را برگزید و گروهی را برای ما برگزید تا یاریمان کنند و به سبب شادی ما شاد باشند و به خاطر حزن ما اندوهگین باشند و اموال و جان هایشان را در راه ما بذل کنند. آنان از ما و به سوی ما هستند.

شاید بتوان نذرها را وسیله ای برای وحدت مسلمانان در ابتدای امر و سپس در ایام مختلفی وجود دارد که ماه محرم از ایامی است که نذریهای زیادی در آن ادامی شود،آئین نذری دادن به عزاداران امام حسین(ع) سنتی دیرینه و پسندیده در میان اکثر مسلمانان به ویژه شیعیان دنیاست که در کشورمان رواج بیشتری دارد و شب و روز تاسوعا و عاشورا به اوج خود می رسد.نذری دادن در جامعه ایران را می باید یکی از صور نهادینه برای تبلور جهان بینی و نظام اعتقادی شیعه دانست.دادن اطعام و نذری در چندصد سال پیش شیوهی شیعیان برای مقابله با ستمهای امویه و بنیعباس بوده ودر حقیقت برای حفظ هویت شیعیان صورت میگرفت,در عزاداری های محرم برخی از ارامنه و زرتشتیان به حضرت ابوالفضل(ع) و اباعبدالله الحسین(ع) ارادت ویژه ای دارند.نذری و نذری دادن یاد آوری کننده ارزشهای اجتماعی نظیر برابری، تعاون، اتحاد، نظم، تعادل و توازن است؛ همکاری مردان و زنان برای نذری دادن و در کنار هم بودن آنها هنگام طبخ نذری، نشانه همراهی آنان در همه شرایط و زمان ها است.مراسم نذری دادن مملو از ارزشهای انسانی و اسلامی است که در کنار همیاری و دوستی مردم، نشان دهنده فرهنگ، آداب و رسوم و عقاید و سنت های ماست و نشانه هایی از عواطف احساسات و یک دلی مردم و شریک بودنشان در عزای سرور و سالار شهیدان است.

روستای آب پیش ((هو پیش)) :

از توابع بخش تخت در 51 كیلومتری شرق بندرعباس قرار دارد كه از شمال به روستای چاهستان ، از جنوب به دو روستای ” شاه عوض”و”بدک”، از شرق به روستای “سید آباد” و از غرب به روستای” سردره ” متصل است . این روستا 350نفر جمعیت بالغ بر 30خانوار دارد. که 60 درصد اهالی این روستا کشاورز و 25 درصد آنها دامدار هستند. به دلیل آنکه اطراف شرق آن دو رودخانه بنام” کندر” و” صلوستان” است( این رودخانه معروف است به صولستان که به معنی سرسبز بودن است) این روستا بدلیل آب فراوان ونخلستان های فراوان وسر کشیده که داشت واز برگهای نخل هاکه بنام "پیش " در آب جاری بوده استفاده می شددر صنایع دستی این روستا مورد استفاده زیادی می شد که به این نام مشهور شدفاصله آب پیش تا بخش تخت حدود نه كیلومتر می باشد و در این روستا درختان نخل و مركبات و صیفی جات چشم اندازی زیبا ایجاد نموده است . قدمت روستا بیش از 3قرن می باشد.

مراسم پخت و پخش حلیم نذری :

بر اساس این گزارش، گروهی از عاشقان و دلسوخته های اهل بیت عصمت و طهارت همه ساله با شروع دهه اوّل محرّم در روز تاسوعا وعاشورا این مراسم انجام میشود که از سالهای دیرین اساس وبنا این کار فرهنگی وبزرگ توسط یکی از خادمین اهل بیت بنام " مرحوم مشهدی غلام بنده" صورت میگرفت ونسل به نسل باهمکاری فامیل واهالی روستا این سنت الهی تا کنون دارد انجام میگیرد . کارهای پخت و پخش حلیم نذری در حسينيه ابولفظل توزيع و بين عزاداران حسيني پخش و از آنان پذيرايي مي گردید. یکی دیگر از فواید نذری جمع شدن همه اعضای فامیل و دوستان واهالی روستا به بهانه کمک کردن برای آماده سازی نذری است که این هم از دیگر زیبایهای این سنت الهی است

طبخ حلیم:

حلیم نذری "آب پیش" طعم مهربانی می دهد و دلهارا معطر می کند زنان ودختران دم بخت ومردان وپسران پرتوان گردهم می آیند تا دراین ایام سال به شیوه پیشینیان بیش از 20 دیگ بزرگ، حلیم نذری پخت کنند.مردان با تبر به بیابان می روند تا هیزم بیاورند، پسران دیگ ها را آماده می کنند، بانوان هم کمر همت می بندند و مقدمات پخت را فراهم می سازند. نیت می کنند، نماز می خوانند، و با شور و شوق به یاری هم می شتابند. آنها دست در دست یکدیگر باعشق بساط نذری بزرگشان را می چینند، همه را دعوت می کنند از همه جا می آیند. جمعیت موج می زند وتلاش آنها دیگ ها را به جوش می آورد و ایمانشان را مستحکم تر می سازد و آنگاه که هرکس سهم خویش را می گیردو گره ای ازمشکلاتشان نیز گشاده می شود.

سادگی حلیم :

معروف ترین غذا برای نذری ماه محرم،در این روستا حلیم است که خیلی در منطقه مشهوریت دارد یکی از نذری های قدیمی این منطقه است. سادگی این غذاها نشانی از سادگی و بی آلایشی صاحب این روزهاست که ای کاش پس از محرم نیز در میان ما بماند.به هر حال در هر محفلی که دیگی به نیت آقا بر اجاق گذاشته شود، شمعی در دل سقاخانه ای افروخته می شود و یا باران اشکی بر کویر گونه هایمان بنشیند، در حقیقت چراغ آگاهی روشن شده است؛ تا در این ایام همراه با شورمان شعور و معرفت اهل بیت عصمت و طهارت را بیشتر در یابیم.فرهنگ عاشورا ماندگار تا پایان عرصه تاریخ است فرهنگی که اساس حرکت های مختلف در طو ل ۱۴۰۰ سال پس از قیام پسر بهترین مخلوق خدا در روی زمین است.فرقی نمی کند که در کجا باشی وکجا زندگی کنی همین کافی است که به امام حسین (ع) و خاندان پاکش متوسل شوی و با تمام وجودت برای حاجت ات نذر کنی و در این روزهای زیبا با دلی پر از شکر و توسل نذرت را ادا کنی.

نیت های پاک:

بنابراین مردمان زیادی از اطراف دور ونزدیک به این دیارکهن می آیند جهت این سنت دیرینه و با نیت قلبی دست به آسمان می برند حلیم ها را در دیگ ها به هم میزند واز پروردگار می خواهند تا رحمت بیکران الهی حاجات حاجتمندان را رفع نماید. صحنه هم زدن حلیم نذری، از آن خاطره هایی است که هیچ وقت از خاطر نمی رود آن لحظه، انسان رازی در دل دارد که با امام(ع) و خدای خود در میان می گذارد و به نیت بر آورده شدن نذر، حلیم نذری را هم می زند، اما شاید ویژگی اصلی این اتفاق، این باشد که گذاشتن دیگی ها برای تعداد زیادی مهمان که به دلیلی مشترک و برای عرض ارادتی جمع شده اند، در این است که برای این مهمانی، نه کسی دعوت می کند نه کسی انتظار دعوت شدن دارد. نذری یک بهانه خوب برای با هم بودن است که ذره ای از عشق و ارادت ناب خود به پیامبر بزرگ اسلام و همچنین اهل بیت پاک و مطهرش را ثابت کرده و نشان دادند راه و مسیرشان از راه چهارده معصوم(ع) جدا نخواهد بود و تا خون در رگ دارند عشق به اهل بیت عصمت و پاکی در دل هایشان باقی خواهد ماند.

یکی از علما می فرمود: اگر در مجلس امام حسین (ع) شرکت کردی وبرایت چای آوردند آن چای را بنوش که دوای هر دردی است .

چرا که نام (امام حسین (ع) ) برآن است.

ویرایش : محمد بنده